Untitled-42

از بین هشت سیاره‌ی سامانه‌ی خورشیدی در این لیست، تنها دو سیاره را نمی‌توان بدون کمک ابزارهای رصدی از زمین مشاهده کرد: اورانوس و نپتون. با این وجود، اگر از درون تلسکوپ به این سیارات نگاه نکنید، ظاهر فیزیکی و رنگ سیارات سختی قابل تشخیص است؛ به غیر از مریخ، همسایه فضایی ما که حتی تمدن‌های باستانی نیز به درستی رنگ آن را قرمز ثبت کرده‌اند. رنگ قرمز نارنجی مریخ حتی از زمین نیز قابل مشاهده است.

ماموریت‌های فضایی و پیشرفت‌های علمی قرن اخیر، درک ما از سیارات سامانه‌ی خورشیدی را به میزان چشمگیری بهبود بخشیده‌اند، که شامل تمام همسایگان آسمانی ما، از دورترین تا نزدیک‌ترینشان می‌شود. در نتیجه، امروز قادریم رنگ واقعی هر سیاره را تشخیص دهیم و از آن مهم‌تر، درک کنیم که چرا آن سیاره به این رنگ تعیین می‌شود. البته در برخی سیارات، این نحوه‌ی عملکرد جو آنها در جذب و انعکاس نور خورشید است، که رنگشان را تعیین می‌کند.

planets-620x489

چهار سیاره‌ی سنگی سامانه‌ی خورشیدی که سطح صخره‌ای جامد دارند، به دلیل وجود عناصری مانند آهن در این سطح، عمدتا به رنگ خاکستری و قهوه ای قرمز دیده می‌شوند. با این حال، مشاهده‌ی سطح سیاره‌ی زهره از میانه‌ی فضا کار دشواری است؛ چرا که جو متراکم و ابر‌های اسیدی ضخیم، اطراف آن را احاطه کرده‌اند. گوگرد موجود در ابرهای سیاره، نور خورشید را بازتاب می‌دهد و ظاهری زرد رنگ به زهره می‌بخشد. زمانی که نوبت به تعیین رنگ چهار غول گازی سامانه‌ی خورشیدی می‌رسد، نیز اصل مشابهی حاکم است. برای مثال، اورانوس و نپتون در نظر ما آبی به نظر می‌رسند، چرا که گاز متان موجود در جو آنها نور قرمز را جذب می‌کند و باعث می‌شود تنها قادر به بازتابش نور آبی باشند.

 

نپتون

944936-neptune-620x620

این سیاره شباهت‌های زیادی با همسایه‌ی خود اورانوس دارد که رنگ آبی سیاره یکی از آن‌هاست. معمولاً همه‌ی انسان های روی زمین این سیاره را به رنگ آبی می‌شناسند. این رنگ را گاز متان حاضر در جو نپتون که رنگ سرخ را جذب می‌کند و آبی حاصل از طیف نوری خورشید که بازتابانده می‌شود پدید می‌آید. نپتون به عنوان بادخیزترین سیاره‌ی سامانه‌ی خورشیدی شناخته می‌شود که سرعت بادها در سطح آن، گاه به دوهزار و چهارصد کیلومتر بر ساعت نیز می‌رسد.

توفان‌های عظیمی درجو این سیاره رخ می‌دهد و عارضه‌ی بزرگ توفان زده‌ای همانند لکه‌ی مشتری، روی سطح سیاره دیده می‌شود. نپتون از نظر ساختاری بسیار شبیه به سایر سیارات گازی به خصوص اورانوس است. تفاوتی که در ساختار سیاره‌هایی مانند اورانوس و نپتون دیده می‌شود، به سبب عدم حضور هیدروژن فلزی مایع است که در عوض آن یک ساختار متراکم آب مانندی در اطراف هسته وجود دارد. لایهٔ بیرونی‌تر نپتون متشکل از هیدروژن ملکولی مایع و هلیوم مایع است.

 

اورانوس

8c7132971c604f989e8ae9665d86f825-620x349

گرچه در طبقه‌بندی سیارات، به عنوان یک غول گازی دسته‌بندی می‌شود، اما لایه‌ی یخ زده‌ای از ابر سطح سیاره را پوشانده است. اورانوس سردترین سیاره سامانه‌ی خورشیدی است که دمای آن به زیر ۲۲۰ درجه سانتی گراد می‌رسد. متان موجود در جو سیاره، رنگ فیروزه‌ای خاص آن را پدید آورده است؛ چرا که نور قرمز جذب شده و تنها نورهای سبز و آبی از سطح آن بازتاب می‌شوند. این سیاره به رنگ آبی مایل به سبز دیده می‌شود.

 

زحل

زحل-620x465

سبک‌ترین اما دومین سیاره‌ سامانه‌ی خورشیدی است. این غول گازی بیشتر از هیدروژن و هلیوم ساخته شده، اما وجود ردپایی از آمونیاک، فسفین، بخار آب و هیدروکربن در جو سیاره باعث شده نا زحل به رنگ متمایز قهوه‌ای و زرد در آید. حلقه‌های مشهور زحل (که عمدتا از بلور یخ ساخته شده‌اند)، ته‌رنگ مشابهی با سیاره دارند؛ اما بسته به تراکم ذرات و حضور دیگر مواد، رنگ‌آمیزی‌شان متفاوت است.

 

مشتری

مشتری-620x465

ساختار بزرگ‌ترین سیاره‌ سامانه‌ی خورشیدی همانند خورشید بیشتر از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است و شباهت بسیاری به یک ستاره دارد. بلور‌های یخ و دیگر عناصر به ساختار بزرگ‌ترین سیاره سامانه خورشیدی همانند خورشید بیشتر از هیدروزن و هلیوم تشکیل شده است و شباهت بسیاری به یک ستاره دارد. بلورهای یخی دیگر عناصر به شکل‌گیری نوارهایی از ابرهای قرمز، قهوه‌ای، و سفید کمک کرده‌اند که نام سیاره را دربر گرفته است. لکه‌ی سرخ مشهور مشتری را، که نشانگر توفانی عظیم در سطح سیاره است با تلسکوپ های زمینی نیز می‌توان مشاهده کرد.

 

زمین

8f2236b1dd9b2f816ab8579b92a90ec1-620x620

به لطف جو یکتا، زمین تنها سیاره مسکونی خورشیدی است. همچنین تنها سیاره‌ای است که آب مایع روی سطح آن وجود دارد که عنصری کلیدی در شکل‌گیری حیات به شمار می‌رود. شما قادرخواهبد بود اقیانوس‌های پهناور آبی، زمین‌های سبز، و قهوه‌ای رنگ و همچنین پوششش ابری سفید زمین را حداقل از سطح مریخ و ماه مشاهده کنید.

 

عطارد (تیر)

Mercury-Messenger-enhanced-color-620x619

ظاهر این سیاره شبیه به ماه زمین است. سطح سرشار از دهانه عطارد به رنگ قهوه ای – خاکستری دیده می‌شوند که ناشی از ترکیبات ذرات و بادهای خورشیدی قرار دارند. به دلیل جو بسیاز نازک سیاره، نوسانات دمایی این دنیای سنگی، در منتهی درجه آن است؛ یعنی دمایی بیین ۴۲۶ درجه بالای صفر منفی ۳۷۱ درجه سانتیگراد. گرفتن عکس از تیر یا عطارد به خاطر شماری از دلایل دشوار است. رنگ سیارات

نزدیکی عطارد به خورشید باعث می‌شود گرفتن تصاویر واضح و روشن از آن از سیاره زمین تقریباً غیر ممکن باشد، بنابراین تنها عکس‌های مناسب و معقولی که وجود دارد به وسیله فضاپیماهایی مانند مارینر ۱۰ گرفته شده است. سطح عطارد بسیار شبیه به سطح ماه زمین است. عطارد سیاره‌ای خاکستری است که با چاله پوشیده شده. رنگ خاکستری سطح آن از آهن و سایر ترکیبات سنگینی که سطح سنگی این سیاره را تشکیل می‌دهند ناشی شده است. از آنجایی که عطارد جو ندارد، عکس‌ها تنها سطح سنگی آن را نشان می‌دهند.

 

مریخ (بهرام)

مریخ-620x620

مریخ را با نام (سیاره سرخ) می‌شناسند و به خاطر رنگش در دنیای باستان خدای جنگ خوانده می‌شد؛ نامی که به دلیل رنگ سیاره به آن داده شده، نتیجه‌ی وجود میزان بالای اکسیدآهن در سطح سیاره است. نمای سرخ-نارنجی رنگ بهرام در اثر وجود آهن (III) اکسید، که بیشتر به هماتیت یا زنگ آهن مشهور است، به وجود آمده‌است. با وجود خشک و غبارآلود بودن، دما در سطح مریخ همانند زمین است. جو نازک سیاره باعث می‌شود گاه‌به‌گاه، سیاره توسط توفان‌های قدرتمند غبار پاک‌سازی شود.

 

زهره (ناهید)

زهره-620x620

سطح همسایه بزرگ‌تر زمین را فعالیت‌های آتشفشانی تشکیل داده‌اند و چشم انداز خشک و بایر این سیاره از صخره‌هایی خاکستری تشکیل شده است. با این وجود، زمانی که از فضا به سیاره نگاه می‌کنید، ابرهای ضخیم و چرخان زرد و سفید را می‌بینید که از اسید سولفوریک ساخته شده‌اند؛ ابرهای سمی و مرگ‌آور که حاصل جو متراکم زهره هستند. زمان لازم برای یکبار گردش این سیاره به دور خورشید ۲۲۵ روز زمینی می‌باشد این سیاره نزدیک‌ترین سیاره به زمین می‌باشد و بعد از ماه، درخشان‌ترین جرم آسمانی طبیعی است که به هنگام شب از زمین رویت می‌شود.

 


منبع : gadgetnews.ir